Langs de Donau

Langs de Donau

Als je op de kaart kijkt waar we wonen, dan zie je dat de Donau een enorme bocht maakt. Ik had  nooit nagedacht over het hoe en waarom. Tot ik op een mooi uitkijkpunt even stopte met de auto om een foto te maken van de omgeving waar we wonen, inclusief de Donau dus.

Er stond nog een man te fotograferen. Hij zei wat moois:"We staan hier op een relatief kleine berg, eigenlijk maar een heuvelrug. Toch geeft deze een heel andere richting aan de Donau, bijna tegenovergesteld!" Zo kan dat ook in ons leven zijn. Schijnbaar kleine dingen kunnen ons leven een totaal andere richting geven. Enkele eenvoudige woorden uit de Bijbel, het Boek wat we allemaal wel hebben. De werking van de Heilige Geest, (weliswaar groot en machtig, maar zien doe je Hem niet) verandert, ja vernieuwd levens. Zodat  mensen 180 graden  anders gaan als eerst.

Twee voorvallen wil ik vertellen. Eerst van een oude man.
Anderhalf jaar geleden werd hij ziek; eenzijdig verlamd en hij tobde met zwakke longen. Maar hij had een sterke geest. Hij was boos op God. Hij had nog nooit zonde gedaan en nu dit! Wat we ook zeiden, er veranderde niets. Na een halfjaar kwam er een kentering, langzaam. Hij zei tegen me: "Als ik weer beter ben kom ik bij jou naar de kerk".  "Waarom?", vroeg ik.  "Nou, Elie, de grootste boef van het dorp, zit als een lammetje bij jou in de kerk! Dat vind ik een wonder", zei hij.
Maar ook deze zieke man was niet zo'n beste, volgens de geruchten van het dorp. Twee weken voor zijn sterven kwam ik bij hem. Ik vroeg aan de zieke: "Wat is nu het grootste probleem in je leven: je ziekte of je zonde?" Zijn (eveneens 80- jarige) vrouw, die eigenlijk nooit deelnam aan het gesprek, zei: "Het grootste probleem is zijn gezondheid, maar hij zegt zijn zonde". Ik vroeg hem, of de zonde echt zijn grootste probleem is. Hij knikte; ja. We hebben samen gebeden, d.w.z. hij bad óók. Na zijn overlijden zei zijn vrouw: "Hij heeft de laatste nacht veel gebeden en al zijn zonden beleden en hij bad ook voor mij! Waarschijnlijk voor het eerst van zijn leven. Hij wist dat hij ging sterven, maar toch heeft hij tegen zijn vrouw gezegd dat alles nu makkelijker en rustiger is!

Nu wat over een echtpaar. Dertig jaar getrouwd geweest en dertig jaar ellende gehad. Ze woonden al jaren gescheiden. Zij en haar al volwassen kinderen waren bang voor hun man en vader. De man was echt een bruut als hij gedronken had. Toen ze officieel gescheiden waren, kwam de man ineens ook naar de kerk. We dachten, waar zou dat voor zijn? Eigenlijk vertrouwden we het niet. Ook wilden ze  weer trouwen. Daarna zijn er veel gesprekken met hen geweest. Resultaat: in maart een trouwerij. Ze vroegen of we in de kerkdienst er aandacht aan wilden besteden. De Roemenen kennen de kerkelijke bevestiging van het huwelijk niet zoals wij dat kennen. Maar, als gemeente een zegen vragen over een huwelijk, is erg fijn. We gingen mee naar het gemeentehuis. De ambtenaar van de burgerlijke stand, heel vriendelijk, zei:"Zo, je bent niet voor de eerste keer samen hier". Waarop de vrouw zei:"Ja, dat klopt, want God heeft ons leven totaal veranderd, en daarom zijn we nu weer hier. We zijn zeker dat het nu beter gaat. Omdat God ons leven leidt.

Bron: Nieuwsbrief Oltenia (april 2004) van evangelist Gerrit Steenbergen