Rapport winterhulp december 2006-maart 2007

Van: Daniël Draghici – projectcoördinator

Het koude seizoen ligt achter ons en terwijl ik dit rapport schrijf ben ik verbaasd over de goedheid van onze Vader en God Die ook nu weer ervoor gezorgd heeft dat we oudere mensen en gezinnen onder moeilijke omstandigheden tijdens de wintermaanden konden helpen.

Wegens het winterhulpproject kreeg ik de mogelijkheid om vele huizen binnen te stappen, mensen te ontmoeten en te horen over hun noden en ziekten. De situaties die ik aantrof leken uitzichtloos, zonder enige hoop. Ik beschouw het al een bijzondere ervaring om deze mensen te helpen. Ik ben zeer dankbaar naar God, naar uw organisatie en naar allen die eerst hun harten lieten spreken en daarna geld gaven voor mensen die ze nog nooit ontmoet hebben of zullen ontmoeten. Ik moet zeggen dat ik ongeduldig uitzie naar het moment dat Gods plan gestalte krijgt en we zullen zijn in Zijn nabijheid. Hij zal de mensen vragen verantwoording af te leggen van hun daden die zij deden in Zijn Naam. Ik hoop dat de beloning groot zal zijn voor degenen die, ondanks hun eigen nood en wensen, gaven wat God hen gegeven heeft om daarmee deze mensen in Roemenië te ondersteunen.

Ik ben er zeker van dat sommige gevers niet gaven van hun overvloed, maar van hun gespaarde geld, net zoals de weduwe in de tempel. Ze gaf alles wat ze had. God zal voor hen zorgen, omdat vele gebeden zijn opgezonden naar God door gelovigen in Roemenië die werden gezegend door deze geschenken.

Als ik kijk naar de oude mensen die echt geholpen moesten worden wil ik zeggen dat deze mensen allemaal hun eigen levensverhaal hebben. Ze vertellen over goede en slechte momenten in hun leven. Je kunt dan alleen maar naast ze staan en luisteren. Woorden schieten tekort.

Ik wil graag mijn ervaringen delen:

• Zuster Profira is 92 jaar oud. Ze is weduwe en ze leeft in een klein kamertje in Targoviste. Ze kan niet lezen of schrijven. Ze krijgt van de staat maandelijks minder dan 40 euro (121 lei). Ze kan met dit geld nauwelijks rondkomen. Als ze medische problemen heegt gaat ze met een jongere vrouw de straat op om plastic te verzamelen en te verkopen. Ik vroeg hoeveel ze ermee verdiende. "Dat is per maand verschillend", zei ze. "De beste maanden waren afgelopen zomer. Ik ontving ongeveer 35 euro." Normaal heeft ze niet veel last van ziekten, maar van tijd tot tijd voelt ze zich erg zwak. De lokale kerk geeft haar support, net genoeg om te kunnen overleven. De kerk heeft in de omgeving meer dan 9 van deze mensen. De kerkleden doen wat ze kunnen. In december was ik voor de eerste keer op visitie bij Profira en ik was zeer verbaasd over de levensomstandigheden. Ik gaf haar van het winterhulpgeld ongeveer 30 euro. Ze kon niet geloven dat het waar was. Je had haar gezicht moeten zien toen ik het geld gaf. Ik hoop vaker naar haar te gaan om geld te geven. Ze heeft niet alleen hulp in de wintermaanden nodig, maar eigenlijk iedere maand om brood te kopen, betalen van de rekeningen voor elektriciteit en gas.

• Zuster Paraschiva is 85 jaar oud. Ze is wedue en krijgt geen pension. Ze heeft ernstige gezondheidsprolemen. Haar bloeddruk is vaak te hoog en dan kan ze niet zolang lopen. Toch moet ze er wel uit om brood en andere etenswaren te kopen.  Toen we haar bezochten was ze net de tuinpoort aan het sluiten om medicijnen te gaan halen. Ik was er met een broeder van de plaatselijke kerk. Ze was blij dat iemand haar bezocht en ze opende deur om ons binnen te laten. Na een kort gesprek waaruit bleek dat ze hulp nodig had, vertelde ik dat de Heere Jezus haar een geschenk wilde aanbieden. Toen ik haar vertelde over de gift van 100 lei steeg haar bleoddruk en ze begon over haar hele lichaam te schudden. Ik was bang dat het mis met haar ging. De emotie was te sterk. Samen met de broeder probeerden we haar kalm te krijgen. Uiteindelijk kon ze het donatieformulier tekenen. Ik heb mijzelf voorgenomen de volgende keer zorgvuldiger om te gaan met mensen die zo'n gift emotioneel geen plaats kunnen geven. Wat was de bijdrage een groot geschak voor haar. En precies op tijd. Wat was er gebeurd als ze geen brood meer kon kopen? Wat was er gebeurd als we haar geen hulp hadden kunnen geven? Opnieuw dank ik God voor wat hij geeft. Opnieuw was ik blij de vreugde bij deze weduwe te zien en te weten dat ze in ieder geval enkele weken weer brood kan kopen.

• Constantina Ioana is een 81 jaar oude weduwe met een pensioen van 7 euro. Dat is geen grapje! Dit is haar maandelijkse inkomen. Ze leeft samen met haar dochter en twee kleindochters. Haar dochter heeft psychische problemen. Ze zamelen plastic materiaal in om te verkopen in het centrum van de stad. Sommige maanden zijn de opbrengsten 40 euro, maar andere maanden is de opbrengst een stuk minder. Ze heeft hulp nodig.

• Zuster Pirvu Safta is een 78 jaar oude weduwe met een pensioensinkomen van 6 euro (!) per maand.
• Badea Lixandra is een 71 jaar oude weduwe en krijgt maandelijks 40 euro pensioen.
• Nedelcu Tanase is 80 jaar oud en is verlamd. Zijn vrouw ligt in het ziekenhuis. Hij krijgt 100 euro pensioen.
• Raducu Floarea is een 73 jaar oude weduwe met een pensioen van 45 euro per maand.