Jubileumreis 2007

Fotoverslag

Reageer op het forum.

Klik hier voor vergroting groepsfoto.

10 mei, tot slot

We zijn weer thuis. Vanmorgen vroeg om klokslag 6 uur zijn we vertrokken uit Praag en ’s avonds veilig  aangekomen in Ede. We zien terug op een heel goede en bijzondere reis. Het was een grote gevarieerde groep van 51 personen. Maar we hebben deze ervaren als een heel plezierige, met een fijne sfeer en een grote mate van saamhorigheid. Het was ook een bewogen reis. De vele en gevarieerde projecten van HOE, de ontmoetingen met deze christenen en hun werk hebben bij ons allen een onuitwisbare indruk achter gelaten.

De bezoeken bij de instellingen, de christen-gemeenten en in de gastgezinnen zijn wederzijds van waarde geweest. Het is niet alleen het geven van goederen en geld dat steun geeft, maar ook het ontmoeten van elkaar vanuit het geloof en in verbondenheid met onze God is wezenlijk voor onze steun en hulp in Oost Europa: dat er christenen en kerken zijn in Nederland , die er voor hen zijn en voor hen bidden. Dat wordt ervaren als een geweldige steun en bemoediging. Het is de liefde van Christus, dat bindt, de liefde tot elkaar en deze liefde kent geen grenzen.

Dankbaar zijn we dat onze Hemelse Vader, die ons dit heeft gegeven, ons spaarde en beschermde op deze intensieve, soms vermoeiende maar boeiende reis. We wensen onze broeders en zusters in Oost-Europa: “Áldás békesség”, dat is “Zegen en vrede”!

namens Beter Uit, Martin de Graaf
namens HOE, Piet Bunschoten

Donderdag 10 mei

Vannacht werd ik om 3.15 uur wakker en ik bedacht: “10 mei, dan is het vandaag 67 jaar geleden dat ons land  door Nazi Duitsland werd overvallen met bruut geweld. Deze datum zal me, evenals 4 en 5 mei, altijd bijblijven. Toen de IJsselbrug bij Zwollen ’s morgens werd opgeblazen sprongen bij ons de ruiten en vielen de vazen aan diggelen op de grond.

Maar nu, 10 mei 2007 rijden we door dit buurland Duitsland in vrede en alle rust “Und wir brauchen Kaffee mit Kuchen”. Evenals alle andere dagen vetrekken we deze morgen precies op de afgesproken tijd: 06.05 uur. Aanvankelijk regen, maar spoedig is het droog. We gaan richting Tsjechië-Duitsland. Om 8.30 uur komen we bij de grens en kunnen we direct doorrijden. Over deze thuisreis is verder niet veel te zeggen, dan alleen dat de reis zeer voorspoedig is verlopen en we veilig zijn aangekomen in Ede, vanwaar een ieder naar haar en zijn eigen huis is gegaan.

Daarom nog een korte terugblik van ons persoonlijk, maar we denken dat dit voor ons allemaal geldt: Het heeft onze verwachtingen zeer overtroffen! Op velerlei wijze kwamen we in aanráking met het werk van HOE. Het was echt: “oog en hart voor de naaste, onze verre naaste en toch zó dichtbij”.  Of het nu ”De Barmhartige Samaritaan” in Ukraïne betreft of het CE-huis in Oradea, of het bezoek aan een zigeunerschool of het daklozencentrum in Budapest, of de gemeente in Vaida, het ademde alle dezelfde sfeer: dankbaar werk om te doen en te ontvangen. Zelf zijn we slechts sinds kort en dan nog zijdelings betrokken geraakt bij het werk van HOE. Aan deze reis bewaren we zeer goede en dankbare herinneringen.

De informatie die we krijgen van verschillende personen in onze groep over hun werkervaringen bij de hulpverlening is divers en boeiend, afgewisseld met samenzang, puzzels, lezen, gesprekken enzovoorts. We weten zeker te spreken namens onze Hongarije-Roemenië-commissie te Zalk/Vercaten en tevens namens de Hervormde Gemeente en de Ned. Ger. Kerk aldaar, als wij de stichting HOE van harte de zegen van de Heere onze God en Vader toewensen en bidden. Dat u (=HOE) op deze wijze dienstbaar kunt en mag zijn aan “Christus kerkvergaderend werk” wereldwijd. En zal  Hij bij de wederkomst ook van dit werk niet zeggen “wat jullie in dezen aan de minste van mijn broeders hebben gedaan, dat hebben jullie aan Mij gedaan, ga in tot de vreugde van je Heer?”.

Kort iets over onze reis als zodanig.

Woensdagavond werd hieraan (terecht!) de nodige aandacht geschonken. Voor ons was dit de 7e reis, geregeld door Beter Uit. En op grond van deze ervaringen zeggen we van harte Martin de Graaf voor te dragen als de reisleider van dit jaar 2007 bij Beter Uit!! Ook vanaf deze plaats onze hartelijke dank voor de wijze van begeleiding in alle opzichten. En ook voor de voortreffelijke organisatie door HOE: Piet Bunschoten hartelijk dank! Jullie konden beiden, figuurlijk gesproken, samen door dat ene gangpad in de bus!
En om tot slot met Martin te spreken:

“Dit zijn, om het zo maar eens te zeggen”:  Eef en Henk van Raalte

Woensdag 9 mei

We vertrekken 9.00 uur vanuit het Albion hotel, met gids Catherina naar de burcht van Praag. Onderweg vertelt de gids achtergronden over haar land Tsjechie, dat bestaat uit o.a. Bohemen, Moravië. Na de fluwelen revolutie in 1989 is er voor de mensen de vrijheid gekomen om zelf beslissingen te nemen. We zullen veel kristal, barnsteen, granaat , halfedelstenen verwerkt in sieraden houten speelgoed en keramiek in winkeltjes tegenkomen.

Praag bestond oorspronkelijk uit 4 stadsdelen, die we prachtig konden zien op een houtsnede in de St. Vitus kathedraal. We hebben nog gewacht op de aflossing van de wacht maar de wachters bleven stokstijf staan. In de kathedraal was veel glas in lood o.a. een prachtige rozet die de schepping uitbeeldde en het grootste glas in lood raam, waar alle goede koningen rechtstreek de hemel ingingen en zij die het politiek verkeerd deden gingen naar de hel. Ook waren er prachtige praalgraven te zien.

Na het bezichtigen van de burcht dalen we af naar de Karelsbrug. Overal mensen, alle nationaliteiten zijn wel aanwezig. We staan even stil op het plein met de oudste waterput en het en het beroemdste plein waar de hervormer Joh. Hus achter een doek in de steigers staat. Het loopt tegen enen en dan zullen de 12 apostelen in de toren met het astronomisch uurwerk weer langskomen. Gisteravond hebben we daar ook met open mond staan kijken, maar de apostelen hadden de luikjes al gesloten.

Daarna werden we in onze activiteiten vrijgelaten. Ieder heeft een plattegrond gekregen en we weten precies waar we om half zes verwacht worden n.l. de brug met gele pilaren. Vanaf daar zal de bus ons weer naar het hotel rijden. Om 7 uur is het diner. Daarna komen we samen voor de dagsluiting en verdere mededelingen, maar we weten al dat het de volgende morgen 6.00 uur vertrekken is.

Anja Neeleman

Dinsdag  8 mei

Na een goede nachtrust en een stevig ontbijt vertrekken wij om 9.00 uur met de bus. Het eerste doel van vandaag is een ingelast bezoek aan de Reformierte Kirche in Dunaszerdahahely. Sinds 1994 zijn er contacten met de HOE en heeft de kerk in Huizen deze gemeente geadopteerd. Een gedenkplaat in deze kerk herinnert aan deze adoptie. Regelmatig heeft er een uitwisseling van groepen over en weer plaats. Ds. Zsolt Gorozdi geeft ons een uitleg over het ontstaan en ontwikkeling van deze kerkelijke gemeente.
Om 9.30 gaan we op weg naar ons tweede doel van deze dag: het alcoholproject in Mad. Ds. Sebök János, de plaatselijke predikant heet ons welkom in zijn kerk. Hij vertelt ons over het ontstaan en de historie hiervan, die reeds dateert vanaf de 16e eeuw. Daarna brengen we een bezoek aan het alcoholverslavingsproject, wat ook door de HOE wordt ondersteund. Hier worden conferenties belegd voor een week waar zo’n 20–30 personen (ook echtparen) d.m.v. gesprekken, adviezen en voorlichting werken aan hun drankproblemen. De bron waaruit dit werk plaats vindt is het Evangelie. Alleen vanuit het geloof in Jezus Christus is herstel mogelijk voor alle zorgen en problemen. Na een vluchtige rit door een gedeelte van Praag komen we om 17.15 uur aan bij ons verblijf “Hotel Albion”.

Fam. Van Ginkel

Maandag 7 mei

In Hongarije moest ik de aandacht verdelen tussen de videofilm op het beeldscherm voor in de bus en het grote lege (poesta) landschap. Een mooie film over een reis nar Iassi in Noord-Moldavie. De grond van de poesta ziet er naar de regen van gisteren mooi en fris uit. Plotseling gaat mijn telefoon. Zou er bij Hinke en Jossi wat zijn? Die verwachten een klein kind (vanaf 23 april) Geen bericht van Hinke. Een bericht van Vodafone Nederland. Nu in Hongarije kun je een nieuwe kaart kopen. Ben je hier eindelijk verlost van geheime politie en andere gluurders, wordt je vanuit Nederland in de gaten gehouden. En zo schrijdt de beschaving voort.

De groep op het scherm rijdt door de Karpaten naar Moldavie. Erg mooi. Een volgende keer toch iets verder rijden. De poesta wordt steeds ruimer. Er schuift soms een klein poestahuisje voorbij . Het lijken er wel minder dan vroeger. Zo nu en dan een bevloeiingskanaal. De landbouwgrond van de poesta ziet er mooier uit mooier dan enkele jaren geleden. Om de leegte van de poesta (= leeg in het Hongaars) wat te vullen werden wij bezig gehouden met puzzels, gedichten en zelfs moppen. Ook geestelijke bijdragen ontbreken niet. Wil spant weer de kroon met haar ruim en gevarieerd aanbod. Een verhaal rolt maar door en schuift voorbij als de poesta langs de bus. Net op het moment dat ik denk: “houd het nu nooit op” dat het een verhaal zonder eind is. Mooi passend bij de poesta. Wil houdt op, de poesta nog niet. De damp van bij de grens wordt motregen, houdt dan op en het wordt een stuk lichter en aan de schijnbaar eindeloze vlakte komt een eind. Om een lang verhaal kort te maken na Boedapest is het landschap meer afwisselend en glooiend, wij passeren de Donau en de grens, stoppen even in Komárom en komen om 18.00 uur aan bij het hotel.

Wim en Hillie Grit

Zondag 6 mei

Vannacht heeft het geonweerd en geregend. De natuur rook dus vanmorgen heerlijk fris. Het motel waar we logeerden was nieuw. De keuken was echter nog niet in orde. Met de predikant was geregeld dat we ons ontbijt in het jeugdgebouw kregen. Heerlijk! Omdat de kerk in Osorhei gerestaureerd werd, werd de dienst in de bovenzaal van dat jeugdgebouw gehouden. Mannen en vrouwen zaten apart.

De dominee begon met Joh. 13: 33-35. daarna zongen we ps. 42 : 1 en ps. 80: 1,2,3 en 6 in het  Nederlands en Hongaars. Na het gebed werd 1 Cor. 13 gelezen. Jan van Ruitenbeek las col. 3: 12-15. De preek was niet gemakkelijk te volgen, maar dat een koninklijke houding (verhaal van de prins en de bedelaar) Als we de kleding dragen van een Christen veronderstelt men dat ook een christelijke houding (zie Col. 3: 12-15)  Christus maakt ons rein. Er werd gebeden door de predikant en ook door ds. Jan Noordam. In Roemenie en ook in Nederland hebben we hetzelfde woord, welke dezelfde Geest en mogen we behoren tot dezelfde gemeente van onze Heere Jezus Christus. Het gebed gold wereldwijd, dat er nog meer mogen komen om Jezus te dienen.

Verslag van de Vaidagroep van de zondagmorgen

We zijn na een toch redelijke nachtrust weer op tijd opgestaan. Allereerst om het ontbijt te nuttigen met de gastheer en vrouw. Voor ons hield dat in dat we dit eerst moesten beklinken met een alcoholisch drankje en zo konden we een toast uitbrengen op ons samenzijn in dit huis! (we doen dit echt niet in ons eigen leven en ook nog wel op de nuchtere maag en op zondagmorgen maar ons motto is: Doe zoals de Roemenen doen.) Na het ontbijt hebben we het huis bekeken. Prachtig wat zijn deze mensen trots op hun huis en have. Jelle werd door de gastvrouw gelijk maar omgedoopt tot Janos, dat werkte op onze lachspieren en zo was de sfeer gelijk ontspannen en konden we van beide zijden de handen en voeten-taal gebruiken ondersteunt door ons onvolprezen woordenlijstje van HOE.

Om 10 uur zijn we in de kerk aanwezig, er is een speciale dienst deze zondag omdat het grootmoeder en moederdag is. De dienst wordt geleidt door een predikant die de broer van ds. Barnabas, die deze morgen niet in zijn eigen kerk de dienst voor kan gaan. Kinderen dragen bij aan deze dienst door allerlei stukjes op te zeggen speciaal voor de moeders en grootmoeders die daarna bloemen van de kinderen krijgen aangeboden. Deels wordt de dienst ook voor ons vertaald. Prachtig dat we kunnen zingen in ons eigen taal (Hongaars / Nederlands) de melodieën zijn hetzelfde. (: Zodat dat de lof U toe gezongen nooit onderbroken wordt. Zo werkt de oecomene ook) Aan het einde van de dienst mag ook een groep jongelui uit het nabij gelegen dorp hun bijdrage leveren. Wat zijn er toch veel talenten; wij ervaren de kinderen als zeer gedisciplineerd en ze hebben een behoorlijk stuk tekst moeten leren!

Na de dienst mogen we even koffiedrinken in de pastorietuin en we krijgen een korte uitleg van ds. Barnabas over zijn werk en leven gedurende 19 jaar in deze gemeente. In het najaar gaat hij zijn activiteiten verleggen naar de Dorcas-organisatie. Wat een bewogen, enthousiaste  en bevlogen man is dit, wat heeft hij veel gedaan voor deze gemeente. Vervolgens treffen we onze medereisgenoten, die in het motel de nacht hadden doorgebracht, weer in het dorpshuis aan waar nu het programma weer gelijk oploopt.

Assistente Wil Bezemer 

Gezamenlijk krijgen we een heerlijke maaltijd aangeboden in het dorpshuis van Vaida. Daarna maken enkele mensen een wandelingetje naar een huisje dat opgeknapt is met ondersteuning van HOE. Vier uur werden we in de kerk verwacht. Heerlijk gezongen, geluisterd naar de kinderen die bloemen bij zich hadden voor moederdag. Martin heeft een meditatie gehouden n.a.v. Micha 6 : 8, keurig verdeeld in 3 punten nl.: 1. Wie ben je? 2. waar leef je voor? 3. Hoe leef je. Om over na te denken: Hoe willen we leven volgens Gods woord?  Je taak, roeping ligt op de plaats waar je gesteld bent. Moeders zijn heel belangrijk in het opvoeden van de kinderen. Als je denkt niet te kunnen beantwoorden aan je roeping, waar dan ook, dan blijft nog het gebed. Paulus zegt: “Bidt zonder ophouden”Wij hebben god nodig om onze roeping te vervullen in nederigheid en ootmoed. Zonder Hem kunnen we niets doen. Als huiswerk kregen we mee: Ga voor jezelf na wat je antwoorden zijn op de drie gestelde vragen.

Wat hebben we ook nog genoten van het dubbelkwartet. Terug naar de ontvangstruimte voor wat gesprekken, spelletjes en weer wat te eten! Het was een fijne zondag in Osorhei en Vaida.

Wil en Wim Bezemer

Zaterdag 5 mei

8 uur eten 9 uur vertrek. Afscheid van kinderhuis “De Barmhartige Samaritaan”. Dhr. Katkó László kwam in de bus en de kinderen kwamen naar buiten in de regen om uit te zwaaien. Het regent en het land kan het gebruiken. We rijden dan richting grens naar een overgang waarbij we regelrecht Roemenie in rijden, dan hebben we maar 1 keer een grensovergang.

De weg naar de grens was zo hobbelig dat het geschreven onleesbaar was en ik het maar netjes overschrijf. De reis gaat langs uitgebreide landerijen en heuvels, bewerkte en ruige akkers en mooie en vervallen huizen. Na 1 ½ uur rijden politiecontrole: de weg was niet geschikt voor zo zwaar beladen verkeer als onze bus, we mochten toch verder rijden. Ongeveer 1 km voor de grens een sanitaire stop, waarbij we 1 wc was, bij een benzinestation.

Een lange rij dames voor de deur en de heren hadden elders wel wat mogelijkheden. Men. Van Raalte haalde koffie voor zijn vrouw terwijl zij stond te wachten, wat een service!

Om 11.45 waren we bij de grens, 12 uur eerst buspapieren en buscontrole, dan de paspoorten en grenspapiertjes controle. Halmeu is de grensovergang en we rijden naar Satu Mare in Roemenië, daarna door naar Oradea, 10 min over 1 rijden we over de grens, nu nog controle van de Roemenen. 1 uur 40 min is het als we klaar zijn. Er volgt in de bus nu uitslag van de puzzel van Wil Bezemer en we krijgen informatie over Roemenië van men. Van Raalte en ook een nieuwe puzzel. Alie Meijer draagt een stuk proza voor, het gaat over 50-plussers. Ook zingen we enige liederen. We gaan naar het Cristian Endeavour-huis in Oradea er zijn meerdere projecten in deze stad en omgeving. In hoofdzaak wordt hulp geboden aan:
1. In dit huis zijn 12 weeskinderen o.l.v. Magdalena Visky. Er is een boekwinkeltje en een bibliotheek, een sociaal centrum met zorg voor arme mensen, arme kinderen, er is een ruimte voor bijbelles, eten en andere zorg wordt gegeven.
2. Daklozen hulp: slaapmogelijkheden voor de nacht, medische en sociale zorg, bijbelles en voedsel. En men probeert ook richting te geven aan het leven van deze mensen zodat ze een nieuwe start kunnen maken in de maatschappij.
3. Diasporawerk van de kerk de rogerius Ref. Church, arme mensen helpen om wat te verdienen b.v. aardappels poten. Grote gezinnen – voedsel – medicijnen. Winterhulp nu in 3 dorpen straks in 9 dorpen er bij. Kerkbouw voor kleine gemeenten.
4. Cristian Endavour (Granny) voor alleenstaande ouderen – fysieke en psygiche hulp. Laag pensioen – zijn alleen en geeft voedsel en zorg. Er is ook een programma voor mensen die goed ter been zijn, ouderen bijbelgroep met 1x per week eten. En mensen die oud en ziek zijn daarvoor is er een soort thuiszorg. Zorg voor eten, bad en haarwassen en medische verzorgen.
5. Weeskinderen – zorg aan huis, zomerkampen voor kinderen, wordt soms een eigen bijdrage voor gevraagd. Straatkinderen – HOE helpt. Soms ook bijbelonderwijs, eten en een warm bad. Deze kampen worden in verschillende regio’s gehouden. Men vraagt: komt er subsidie van de staat? Antw. Het is nog niet goed georganiseerd maar i.v.m. Europese Unie moet dat wel. Tot dan is Nederlandse hulp nodig. Tot slot samen zingen Ps. 23 en daarna eten kippenbout met koolsalade en gekookte aardappels en een Hongaars toetje. Na het eten horen we wie naar het motel gaan en wie naar de gastgezinnen gaan in Vaida. De laatsten moeten bagage pakken en wachten op een andere bus. We belanden uiteindelijk na een zeer hobbelige reis in Vaida. In het verenigingsgebouw/dorpshuis krijgen wij te horen naar welk gastgezin we gaan. De gemeenteleden stonden al te wachten. Eten en drinken was er ook maar we wilden graag naar de huizen en naar bed na zo’n intensieve dag.

Wij gaan met een meneer en mevrouw mee die Károly en Maria heten. Ze kunnen alleen Hongaars spreken maar de organisatie was goed, want ze hadden een lijstje met kleine Nederlandse zinnetjes en een programma voor de volgende dag in het Hongaars en Nederlands. Zo ging het met handen en voeten  en op papier toch wel. Een net huis, typisch voor dit deel van europa met een tegelkachel die in alle kamers een wand had zodat het hele huis verwarmd werd. Een bad, wc, wastafel en douche waren aanwezig en de gastvrouw was er duidelijk trots op. Na een glas fris zijn we ons bed in gerold. Een indrukwekkende dag was weer voorbij.

Gerrit en Annie Dijkgraaf

Vrijdag 4 mei

Het was al vroeg licht toen we wakker werden en zijn ook vroeg opgestaan i.v.m. de vele mensen die van de douchegelegenheden gebruik moesten maken. Zodoende hadden we nog wat gelegenheid om met wat reisgenoten nog wat te gaan wandelen in de buitenlucht onder vogelgezang en hondengeblaf.

8.30 uur. Het was tijd om met de groep te gaan eten. Het was heel gezellig en goed verzorgd. De leiding was in handen van H. Maljaars.

9.30 uur. Uitleg over de zigeuners door het beheerdersechtpaar van het evangelistencentrum in Csonkapapi. Werkten in de zigeunerkampen. In 2002 start training voor opleidingen en organiseren van zomerkampen. Voor ong. 400 kinderen. Er waren ook wat fotoverslagen. Ze leven aan de rand van het dorp en de discriminatie is een groot probleem.

10.30 uur. Met de busjes naar de kerk in Kaszony waar we werden opgewacht door Ds. Radvanszky Ferenc. We mogen de  pastorie bekijken  en krijgen uitleg, vandaar gaan we met z’n allen naar boven op de berg waar de kerk staat. Deze kerk is gebouwd in de 12e eeuw in het centrum van het dorp. De kerk heeft geen verwarming, is erg koud, wordt met de tijd wat aangepast, mannen en vrouwen zitten apart. Jongens en meisjes elk aan een kant boven. Vandaar naar het kasteel, van buiten zou je niet zeggen dat het een kasteel was maar er zaten buitenmuren die een halve meter dik waren. Het kasteel is bewoond geweest door rijke Joodse mensen.

13.00 uur: Lunch in het kinderhuis.

14.00 uur: Vertrek naar het zigeunerkamp Nagydobrony Noord die een eigen kerk hadden. De gemeente was opgericht in 1996 met behulp van Nederlandse steun. Door de jaren heen waren er 3 diensten geweest waarin resp. 12-18-38 leden belijdenis hebben afgelegd. Ze houden erg van zingen. Zij zongen ons toe en wij hen met psalm 134: 3. We zijn ook nog op bezoek geweest bij zigeuners in huis. Ze zijn erg gastvrij.

15.30 uur naar het multiculturele gebouw Nagydobrony Zuid. Het is in 2000 gebouwd en gebruikt voor kerk en school en ontmoeting. Ledental was in het begin 46 maar nu weer gezakt naar 25. Ook hier zingen zij nog wat en wij zingen het psalm 134 :3 toe.

16.30 uur zijn we weer met de busjes terug en brengen een bezoek aan het kindertehuis en worden ook daar weer rondgeleid, nu door de directeur.

18.30 uur gaan we naar de recreatiezaal waar we door verschillende groepen van het tehuis worden voorzien van zang en dans.

Om 20.30 uur gingen we weer aan tafel voor het avondeten. Ook dat was weer goed en rijkelijk verzorgd. Waarna de avondsluiting weer volgde. Een dag net veel indrukken en belevenissen en om tegen tienen gingen we weer in de busjes om naar het centrum in Csonkapapi te gaan en te genieten van een goede nachtrust.

Fam. De Haan

Donderdag 3 mei 2007

Nog even terug naar 2 mei. ’s Avonds zijn we met een gedeelte van de groep (zij die dat wilden) met de metro naar de Donau geweest. Daar hebben we een wandeling langs de Donau gemaakt. Nou ja, een stukje van de Donau. De oude gebouwen langs beide zijden van de Donau waren prachtig verlicht. Ook zijn we een gedeelte van de beroemde Kettingbrug opgewandeld. Door de vele lampen leek de brug net een parelketting. Het was een prachtig gezicht.

Donderdagmorgen begonnen we met een drie uur durende busreis door de stad. We hadden een Nederlands sprekende gids, Agnes. Zij vertelde eerst iets over de algemene geschiedenis van Hongarije en de stad Budapest. Hongarije is in 896 ontstaan, toen volkeren uit het Oeral gebergte naar het westen trokken en zich daar vestigden. Vroeger waren Buda en Pest twee steden, elk gelegen aan een zijde van de Donau. In 1873 is het één stad geworden.  Buda is een veel voorkomende jongensnaam. De naam Buda heeft dus niets te maken met Boeddha. Pest betekent “oven”, omdat daar vroeger veel ovens waren waarin potten werden gebakken.

We zijn langs vele bekende gebouwen gekomen. Het museum van de toegepaste kunst met een mozaïeken koepel, waarin Turkse en Hongaarse elementen zijn verwerkt. Voorts konden we even een blik werpen op de Joodse synagoge, de op één na grootste ter wereld. Achter deze synagoge is in de 2e wereld oorlog het joodse getto gevestigd. We zijn ook langs het parlementsgebouw gekomen, de trots van Budapest. De koepel is 96 meter hoog. Het getal 96 verwijst weer terug naar 896, het ontstaansjaar van Hongarije. Het is het meest imposante gebouw van Budapest met 691 lokalen. Binnenin is 40 kilogram bladgoud verwerkt. Voor het parlementsgebouw staat een zwarte steen, de eeuwige vlam. Symbool van de opstand van 1956.

In de Donau ligt het Margit-eiland, dat nu een groot recreatiegebied is. We hebben vanaf de “Pest” kant zicht op de prachtige gebouwen aan de “Buda”-kant, nl. het koninklijke paleis (thans museum), het Vissersbastion en de Matthiaskerk (Matthias is één van de 2 belangrijkste koningen uit de Hongaarse geschiedenis).  We zijn inmiddels van de “Pest” kant naar de “Buda”kant gegaan. Daar gaan we ook uit de bus om de genoemde gebouwen even te kunnen bezichtigen. Vanuit de “Buda”kant hebben we ook een goed zich op de Stephanosbasiliek, de grootste Rooms Katholieke kerk van Budapest.

Peter (onze chauffeur) moest soms ook erg nauwkeurig manoeuvreren om de bus zonder schade door de stad te leiden. Onze gids zei toen: Betere kan dat wel. Sindsdien heet onze chauffeur: Peterke.

We gaan op weg naar het Heldenplein. In 1896 is dat plein aangelegd, bij de millenniumviering van het bestaan van Hongarije. Op het plein is de geschiedenis van Hongarije uitgebeeld.  Daarna verlaten we Budapest op weg naar de Oekraïne. We komen door een gebied met uitgestrekte landerijen. Veel koolzaadvelden, maar ook graslanden, maïsvelden en woeste gronden.

Hier en daar zien we ook oude boerderijtjes. Soms met een nieuwe woning erbij. Ze zijn vaak omzoomd door struiken en bomen. Onderweg kunnen we ons ook bezighouden met het oplossen van puzzels die door Wil Bezemer zijn uitgereikt.

Zo tegen 6 uur komen we bij de Hongaars- Oekraïense grens. De douane van Hongarije passeren gaat nog aardig vlot. Maar bij de Oekraïense douane wordt ons geduld erg op de proef gesteld. Ruim 2 uur later kunnen we pas verder rijden. Dit mede dankzij de hulp van de heer Katkó, directeur van het kindertehuis dat we daar gaan bezoeken.

Bij het kindertehuis aangekomen staat een heerlijke maaltijd op ons te wachten. Na de maaltijd gaat een deel van de groep voor overnachting naar Csonkapapi. De rest zal de nacht doorbrengen in het kindertehuis. Het is nu kwart over elf als dit verslag ten einde is.

Woensdag 2 mei

Na een stevig ontbijt vertrokken uit Wenen. Met horten en stoten weliswaar  vanwege de drukte. Na ong. een uur de douane gepasseerd. Voor het eerst onze passen gebruikt. Gestopt bij de eerste benzinepomp annex shop en wisselkantoor. Euro’s gewisseld voor forinten, koers 1 euro = 236 forinten. Een handvol geld dus! Koffie gedronken en de reis vervolgd naar Boedapest.

Tjonge wat een grote stad met bijbehorende verkeerschaos. Na lang optrekken en weer stoppen is Peter, onze chauffeur, ergens gaan staan en wij zijn onder leiding van Piet richting het daklozencentrum Otalom gegaan. We kregen een lunch aangeboden waar je wel even op verder kunt. Overigens heel confronterend zo'n bezoek. Er lopen van allerlei sloebers tussen, triest natuurlijk! In ons rijke Nederland komen ook steeds meer dak- en thuislozen. Hoe komt dit toch? Waar blijft de liefde voor de dichtbije en verdere naaste? Respect overigens voor de mensen die in dit project werkzaam zijn en misschien elders meer konden verdienen.

Na een paar uur vertrekken we richting hotel. Om 17.45 alweer aan de warme maaltijd. Oppassen dat we niet dicht groeien.

Een groet uit Boedapest. 18.00 uur
Fam. Van Keulen

Dinsdag 1 mei

EDE - 4.58 uur in de morgen, daar gaan we dan. Zelfs vroeger als het reisschema ons voorschrijft, maar mensen van onze generatie zijn altijd punctueel en op tijd!
We verlaten Ede in het donker maar bij de Ginkelse Heide zien we de eerste ochtendgloren al aan de horizon, het belooft een bijzondere dag te worden.

Tot Frankfurt a/M zal chauffeur Gerrit ons begeleiden en daarna zal chauffeur Peter de Boer onze chauffeur voor de verdere reis zijn. Als we het reisschema goed volgen (2 uur rijden en een half uur rust) hopen we om ong. 22.00 uur bij het hotel Am Sachsengang  in Gr. Ensersdorf bij Wenen te zijn.

Maar wat een geluk, het is vandaag 1 mei, dag van de arbeid, dus Feiertag (vrij!) in Duitsland en Oostenrijk. Het is heel erg rustig op de wegen. Er zijn geen vrachtwagens op de weg dus filevrij en ruimbaan voor Beter Uit. Koninklijk geregeld.

Om de twee uur er even uit om de benen te strekken, een sanitaire stop en even koffie en/of een broodje te kopen geeft ons weer frisse moed om verder te gaan. We kunnen tevens even met andere reisgenoten een praatje maken hetgeen in de bus dan weer stof tot praten geeft.

Onder het rijden, terwijl we door een prachtig landschap gaan en van het uitzicht genieten wordt er af en toe een voorstellingsrondje gehouden. Zo kunnen we horen om welke redenen we met deze reis mee doen. Ieder heeft zijn eigen verhaal, vaak indrukwekkend, komisch, verbazend en leerzaam. Wat een bont gezelschap zijn we, wat een prachtige verhalen heeft toch elk mens bij zich. Martin de Graaf, reisleider, vult onze verhalen aan met wetenswaardigheden over de omgeving en de reis,

14.00 uur: Tijd voor de lunch in Regensburg, waar we ongeveer een uur stoppen, maar we liggen mooi voor op het schema.

Als we om 18.25 uur Wenen binnenrijden kunnen we langs het slot Schönbrunn en volgens de reisleider ook langs de Stefans Dom en het Prater. Althans zo had ik het begrepen, het slot hebben we wel gezien maar de rest volgt vast een andere keer. Wenen is een metropool, wat een stad en wat een verkeer!
Maar de chauffeur weet feilloos de weg en exact 19.12 arriveren bij het hotel.

Nu eerst even verfrissen, uitrusten, het verslag van deze dag maken en om 20.15 bij elkaar komen voor de dagsluiting en ons diner. En dat zal vast wel smaken! Einde van een mooie (bjusterbaarlike) en lange dag.

Oant moarn!!!

Sjoukje Hakvoort