Wanneer we voor ds. Csomay Arpad kort de betekenis van een Emmaüs-cursus samenvatten, reageert hij enthousiast: “Dát hebben we nodig in onze gemeenten.” Csomay Arpad is een ‘echte gemeenteman’: actief in zijn gemeente, trouw in zijn bezoek aan de gezinnen, oog voor geestelijke groei. Altijd op zoek naar mogelijkheden voor verdere gemeenteopbouw.
 Santion is de naam van zijn gemeente, gelegen nabij de Hongaars-Roemeense grens bij de stad Oradea. Hij heeft er het zondagsschoolblad Örömhir geïntroduceerd en na de eerste positieve reacties, nam hij de verspreiding ervan in het bisdom Oradea van de Hongaars Gereformeerde kerk op zich. Enkele jaren geleden is hij gekozen als verantwoordelijke voor het missiewerk in dit district. Het kost hem twee dagen per week om dit werk erbij te doen. “Maar het zijn zulke grote mogelijkheden”, zegt hij en die motiveren hem steeds weer. “God helpt ons, Hij wijst ons wegen waar wij ze niet zochten.”
Csomay Arpad is blij met groepen predikanten die samen met ouderlingen cursussen en conferenties verzorgen. “Het is een groot gebrek in onze kerk dat onze ouderlingen geen geestelijke ouderlingen zijn zoals in Nederland. We zien kleine verbeteringen. Helaas gaan de ontwikkelingen snel. We hebben de jaren na de Wende veel gebouwd aan kerken en pastorieën, het is nu de hoogste tijd dat er gebouwd wordt aan zielen. We moeten mensen zoeken die kunnen werken aan geestelijke groei. We hebben in onze gemeente mannen die trouw zijn in het bidden en het lezen van de Bijbel. We hebben vrouwen die actief meedoen in de vrouwenvereniging en serieus met Gods Woord bezig zijn. Tegelijkertijd oefenen alle moderne middelen een sterke zuigkracht uit op onze kinderen en jongeren. Ze lezen maar heel weinig, denken dat geloofsleven iets is wat ze wel komt aanwaaien. Veel ouders in het dorp zijn al gezwicht voor de nieuwe golf van consumentisme die over het land spoelt; ze verwennen hun kinderen met buitensporige cadeaus als compensatie voor de slechte tijd.”
Als verantwoordelijke voor de missie in het bisdomOradea spoort hij bij elke gelegenheid zijn collega’s aan om stappen te ondernemen voor de geestelijke ontwikkeling van hun gemeenten. Een deel van zijn collega’s reageert daar positief op. Zij nemen initiatieven: in het toerusten van ouderlingen, in jeugdwerk, in pastoraat. Veel drempels moeten dan worden overwonnen. De drempel dat mensen niet willen veranderen; de drempel dat er geen geld is; de drempel dat velen probleemgericht zijn en niet oplossingsgericht. Drempels binnen de (nog) heersende cultuur dat leidinggevenden met initiatieven moeten komen, en binnen het onderwijssysteem dat vooral op kennis gericht is en nauwelijks op het verwerven van inzicht en/of competenties.
“Je kunt je blindstaren op trotse jonge collega’s of op ouderen die niets anders willen dan ze altijd al deden. Ook niet op de collega’s die de Hongaarse identiteit meer benadrukken dan de Christelijke identiteit. Als predikanten niet besluiten te veranderen, zal er ook geen geestelijke groei komen. Met kleine stappen vooruit, blij zijn met iedere stap die mensen dichter bij de rijke inhoud van het Evangelie brengt,” is zijn devies. “Missie begint aan de basis en geestelijke groei komt van onderop en niet van de top van de kerk.” Daarom blijft hij aansporen om in beweging te komen, initiatieven te nemen. Kleine initiatieven, zoals het promoten van een dagboek voor jongeren; grote, zoals het vierkant staan achter Örömhir, of het meewerken aan een vrouwenconferentie met meer dan 1000 vrouwen uit verschillende gemeenten. Maar ds. Csomay Arpad staat met beide benen op de grond: “Als mensen niet van Jezus willen weten, heeft al hun activiteit weinig waarde.”
Wout van de Water
Jan Migchels | 
Print deze pagina
