Romakinderen kunnen met uw hulp naar school

Het Romakamp zie je al van verre liggen. Her en der verspreid staan de hutjes van leem en hout langs de kant van de weg. Een smetteloos wit gepleisterd kleuterschooltje staat midden tussen de gammele optrekjes. Vanuit het gebouw komen de zachte klanken van het gezang, gezongen door tientallen kinderstemmen op ons toe: ‘Welk een vriend is onze Jezus…’.

Een paar honderd meter verderop begint het ‘echte dorp’. De ordelijk gegroepeerde huizen zien er beter uit. Ze vormen een schril contrast met de onderkomens van de Roma. De strikte scheiding tussen deze twee bevolkingsgroepen is ook in dit dorp schrijnend zichtbaar. Roma worden door de dorpsbevolking met de nek aangekeken.

Miklós zit in het klaslokaal op de achterste rij. Tussen 6-jarigen. Sinds september vorig jaar gaat hij naar de Romaschool. Voor die tijd reed hij met paard en wagen door de verschillende dorpen in de omgeving. Hij bedelde om aan voedsel te komen voor zijn ouders en twee zusjes. Hij dacht er niet over om naar school te gaan. Tot twee jaar geleden. De bouw van het schooltje in de Romawijk aan de rand van het dorp was voltooid. De directrice van de school ging de Romahuisjes langs om de ouders zover te krijgen dat ze hun kinderen naar school sturen. Miklós’ ouders wilden dat hij leerde lezen en schrijven. Samen met zijn even oude vriend László krijgt hij nu les in een klas met allemaal jongere kinderen, die ook de regels van lezen en schrijven moeten leren.

Romakinderen als Miklós en László hebben het in het zigeunerdorp niet makkelijk. Als er ergens sprake is van ‘kinderen van de rekening’, dan geldt dat zeker voor kinderen in Romagezinnen. De financiële situatie van een groot deel van de gezinnen is ronduit slecht. De armoede leidt tot sociale problemen; alcoholisme trekt een zware wissel op de gezinnen. De kinderen raken door deze situatie sterk achter bij de maatschappelijke ontwikkelingen. Het onderwijs kan een belangrijke bijdrage leveren om deze achterstand te overbruggen. Maar voor hen zijn scholen niet altijd toegankelijk. De zigeunerschooltjes hebben een brugfunctie naar de gewone school.

Een belangrijke nevenfunctie van deze schooltjes is ook dat ze de kinderen tijdens de middagpauze en soms ook ’s morgens en ’s avonds te eten geven. Bij de kinderen thuis is er vaak geen geld om eten te kopen en als er al eten is, is dat vaak van een bedenkelijke kwaliteit. Stichting Hulp Oost-Europa werkt samen met betrokken christenen die oog hebben voor hun naaste in nood. Via hen ondersteunen we het opzetten van onderwijsvoorzieningen en het verstrekken van maaltijden aan de kinderen.