Het verhaal van Zsobok begint in 1990. Zsobok (in het Roemens Jebuc) was een ver afgelegen dorp met een sterk vergrijzende bevolking. Om in Huedin te komen was een (om)weg nodig van zo’n 30 km. Jongeren trokken weg, de school liep leeg en de kerk kon geen predikant onderhouden. Voorzieningen in het dorp ontbraken, enz.; kortom, uitzichtloos.

De kerkelijke gemeente wilde een beroep uitbrengen op ds. Molnar maar was daartoe eigelijk niet in staat. Aan ds. Irma Molnar uit Cluj werd gevraagd godsdienstles op de school te geven en ’s zondags in de kerk voor te gaan, waarin ze tijdelijk bewilligde. Achteraf zou je kunnen zeggen: de Heere kwam mee naar Zsobok. Ds. Molnar kreeg het voor elkaar om met de mensen van het dorp te beginnen om een nieuwe weg aan te leggen naar de spoorlijn en verder naar Saula. De afstand naar de buitenwereld werd daarmee verkort tot slechts 2 kilometer (spoorlijn) en 3 kilometer. (de weg Oradea-Cluj bij Saula). Dit gaf nieuwe mogelijkheden. Jongeren konden met de trein naar Huedin voor verder onderwijs.

De Molnars, Irma en Janos, zijn beiden predikant en gingen pastoraat doen in het dorp. Men nam ook weeskinderen op welke uit andere dorpen kwamen, hierdoor groeide de school. Kerk, pastorie en school werden gerenoveerd. De mensen werden enthousiast en gingen ook zelf aan de gang. Een nieuwe fase ontstond toen er meer weeskinderen kwamen, waarvoor een kindertehuis werd gebouwd. Kindertehuis Bethasda werd met hulp van Duitse giften en Stichting HOE gebouwd. Langzamerhand kwamen er ook diaspora-kinderen (uit dorpen in de omgeving waar geen onderwijs was) naar Zsobok, een welkome aanvulling voor de school. Voor deze kinderen werd een internaatafdeling toegevoegd, want zij kunnen (sommigen dankzij de treinverbinding) in de weekends naar huis. Het voortbestaan van de school in het kleine dorp was hiermee verzekerd.

De zorg was evenwel ook gegroeid. Wij spreken over kleine kinderen kleine zorgen en grote kinderen grote zorgen. Maar een veel kinderen geven veel zorgen. De Molnars hebben zich nadat het kindertehuis functioneerde gestort op het zeker stellen van de exploitatie. Deze is nog in grote mate afhankelijk van hulp uit het westen. Men gebruikt daarvoor de mogelijkheden die het dorp biedt. Vele oudere inwoners gaven hun grond in gebruik aan het kindertehuis. Hierdoor kon een agrarisch bedrijf ontstaan met akkerbouw (mais, tarwe, aardappelen, zonnebloemen) en veehouderij, koeien, schapen en varkens. Hierna is de molen opgeknapt zodat het eigen graan en dat uit de omgeving kan worden gemalen. Naast de molen is een bakkerij opgericht waar brood wordt gebakken. Op dit moment worden 7 dorpen in de omgeving 6 dagen per week voorzien van vers brood. Het kindertehuis heeft op deze wijze haar broodvoorziening prima voor elkaar.

Het veehouderij bedrijf is gestart met een schaapskudde die dagelijks de bergen in trekt. Doordat men de gebouwen van een voormalige Kolchoz kon krijgen van de gemeentelijke overheid is de koeienstapel uitgebreid tot circa 24 melkkoeien en het bijbehorende jongvee. De schuren zijn daarvoor opgeknapt tot een mooie grupstal met electrische melkinrichting. De varkens worden op dit moment nog op traditionele wijze gehouden maar een zeugenstal naar westers voorbeeld is in aanbouw en wordt, door een donatie van HOE, in de loop van 2007 afgemaakt met mestopslag en erfverharding en de laatste zaken van de inrichting. Daarna zullen de varkens worden gekocht. Voeder is er o.m. door de restprodukten van de maalderij en bakkerij en de wei uit de kaasmakerij.

In de afgelopen 2 jaar heeft onze stichting geholpen door machines ter beschikking te stellen en door het mogelijk maken van het aankopen van grond. Machines zijn nodig om op een goede wijze te werken en de produktiviteit van de grond en de arbeid te verbeteren. Dit jaar zal er een stropers vanuit Nederland worden gebracht. Ook is er nog geld nodig om een 2e hands drijfmesttank in Roemenie te kunnen kopen. De gronden die men aankoopt maken dat de zekerheid van het gebruik blijft. Omdat men gebruikt van oude mensen is het gevaar groot dat bij overlijden de erfgenamen de grond willen verkopen. Omdat deze niet dezelfde binding hebben met het kindertehuis is de kans groot dat bij vererving ook het gebruik van de grond ophoud. Dit probleem ligt er nog voor de komende jaren, waarvoor we rekenen dat er een 300 euro per ha. nodig is. Drie jaar geleden is de tweede foliekas geplaatst en is de tuinbouw tak behoorlijk gegroeid. Hiermee is de groente voorziening voor het kindertehuis behoorlijk geregeld. Het overschot wordt verkocht of wordt gegeven aan een kinderopvanghuis in Cluj. Dit tehuis is genoemd naar Aksa, een van de zeven erfdochters van Zelafeat uit het Oude Testament.

Nu de omvang van de koeienstapel is gegroeid en er melk over is op het dorp, heeft men een zuivellokaal ingericht waar boter en kaas gemaakt wordt. Ook zijn de weeskinderen ondertussen van een leeftijd dat ze zelfstandig de maatschappij in zullen moeten. Vele van de activiteiten geven de jongeren de mogelijkheid te helpen en te leren. Ze werken dan ook mee op de tuin, met de koeien, in de kaasmakerij etc. Jongeren van 18 en ouder mogen niet in een Kindertehuis verblijven. Voor hen is een aparte afdeling gebouwd. Daarnaast is er nog een huis met appartementen om jongeren te laten wennen aan (en te leren) zelfstandig te wonen. Deze hele indrukwekkende ontwikkeling vond plaats onder de bezielende leiding van ds. Molnar Janos en zijn vrouw Irma. Zij ontvingen daarvoor de krachten van de Heere, hun God.
Het hele gebeuren speelt zich af in en rond een prachtig gebouwencomplex in het midden van het dorp. Wanneer je Zsobok nadert is het een grote verrassing dit complex te zien liggen. Het hele dorp ademt een positieve sfeer die je in Roemenië niet veel tegenkomt. De bijdragen die we hebben geleverd en in de komende jaren nog mogen leveren willen we gebruiken voor het zekerstellen van de exploitatie van Kindertehuis Bethesda.