In het Slowaakse dorpje Martovce is de staatsschool weer teruggegeven aan de kerkelijke gemeente. De christelijke school is in september 1999 gestart. Op dit moment bezoeken zo'n 9 kinderen (ook niet-christelijke) de school. Aan schoolmateriaal is veel behoefte, alsmede aan enige ondersteuning in de kosten van onderhoud van het gebouw. Er is veel materiaal nodig voor ondersteuning van de lessen en voor de renovatie van het verwaarloosde gebouw.

“En gij,  Bethlehem Efratha! Zijt gij klein om te wezen onder de duizenden van Juda?”
Micha 5:1

In de eerste plaats willen wij de mensen die het christelijk onderwijs in Slowakije groeten en hen Gods rijke zegen toewensen in hun leven en in hun families.

De christelijke school van Martovce in Slowakije is in de Hongaars sprekende Hervormde kerk van Slowakije het kleinste onderwijsinstituut. Dat is tot op de dag van vandaag werkelijkheid en voor elke dag een opdracht. Hierop zijn onze mogelijkheden en al onze ideeën gebaseerd. Het feit dat we in september 2008 met 9 kinderen begonnen was voor velen aanleiding de vraag te stellen of de school nog wel bestaansrecht heeft. En wanneer je het van die kant bekijkt, hebben de mensen ook gelijk. De school zou echter op basis van deze filosofie niet zijn gesticht en we zouden geen reden hebben voor al die lofprijzingen aan de Heere tot op de dag van vandaag.

Onze voorgangers (ds. Morocz Ernö en zijn kerkenraad, red.) hebben natuurlijk geen school gesticht met het doel deze te sluiten. En ze wilden ook geen afschrikwekkend voorbeeld zijn voor degenen die een school zouden willen stichten in Slowakije met een klein leerlingenaantal en dus ernstige problemen incluis: 10.000-15.000 euro per jaar tekort, gedwongen ontslagen, dagelijkse gevechten om het bestaan van de school.  En ook het feit dat elk niet-ingeschreven kind uit het dorp € 2.000 minder betekent aan inkomsten en een nieuwe stap is in de richting van sluiting.
Nee, daar geloven wij niet in. Misschien wil God ons in de tegenovergestelde kant een voorbeeld geven, dat ondanks alle tegenslag het mogelijk is te leven, te overleven zelfs in de huidige kritische politieke situatie. We doen dat met geloof en hoop, met vertrouwen, menselijke strijd, met de hulp van anderen die voor ons offers brengen (Stichting Hulp Oost Europa, Hongaarse christelijke stichtingen en giften vanuit de gemeenten).

Ik wil niet ten koste van alles Bijbelse voorbeelden noemen, waaruit blijkt op welke manieren de Heere dit heeft bewezen. Degenen op wie Hij zijn zegenende Handen legde, ook op jonge mensen en kleintjes, bleven uiteindelijk volharden. Wij voelen dit bij elke opening en sluiting van het schooljaar, als wij een eredienst houden in onze kerk. We hebben onze dagelijkse zorgen, het is niet ideaal wat we zouden willen hebben, maar God geeft steeds wat nodig is. We hebben een goed opgeleide wacht als lerares/directrice: Dékany Gizella en Lipák Monika als lerares. Het plaatselijke predikantenechtpaar geeft Engels en godsdienstonderwijs, informatica en kerkelijke lied.

We kunnen rekenen op de steun van de plaatselijke overheid. Het is nog geen jaar geleden dat we sinds de oprichting van de school in 1998 vrijwel zeker wisten dat we het einde van het schooljaar niet zouden halen. We waren het daar totaal niet mee eens. Iedereen deed zijn uiterste best ondanks deze wetenschap. De vruchten van ons gebed kon je elke dag bespeuren. Onze leraressen gingen door met lesgeven en zelfstudie. Op school hanteren wij de nieuwste onderwijsprincipes, zo is bewezen. Ze stonden open voor nieuwe ontwikkelingen, de interesse van de kinderen is er door gewekt ook al liep het niet allemaal even gladjes, de resultaten spreken voor zich.

Sponsors hebben naar onze vragen geluisterd en leenden hun oor voor wat we in onze gebeden vroegen aan de Heere. Dit jaar waren we in staat een schoolbus te kopen. Dit betekent dat we kinderen kunnen toevoegen aan het leerlingenaantal. Ze komen uit de omliggende dorpen. We kochten de auto eind juni 2009. We kozen voor een 7-persoons luxe wagen, zodat iedereen er in kan rijden. We hebben al 5 nieuwe leerlingen ingeschreven uit de buurdorpen. Maar helaas is de schoolbus niets waard als vanaf september 2009 we de schooldeuren niet kunnen openen, omdat er geen geld voorhanden is voor de salarissen.

Gode zij dank was er de Stichting Hulp Oost Europa die ons tot nu toe ondersteunde, jaarlijks, met grote regelmaat. Dat hield de hoop in ons. Zonder onze Heere en zonder de Stichting zou ik slechts in enkele zinnen de korte geschiedenis van de christelijke school in Martovce kunnen beschrijven…

Ds. Szénási Zsilárd, predikant te Martovce