Bemoedigen…

Wat deed de Stichting Hulp Oost-Europa in 2007? Dat is de vraag waarop u in dit jaarverslag het antwoord kunt vinden. Inzicht in onze beweegredenen geven, verantwoording over onze activiteiten afleggen, betrokkenheid op onze roeping genereren, dat zijn zomaar drie doelstellingen van een jaarverslag.

Om te beginnen spreken we onze dankbaarheid uit aan al diegenen die het mogelijk maakten dat ons werk in 2007 voortgezet kon worden. Dat lijkt zo vanzelfsprekend, maar is het niet. We denken dan aan die vele mensen die zich als vrijwilliger (dat geldt voor de meesten) of als beroepskracht (dat geldt voor enkelen) ingezet hebben. Het is altijd weer mooi om te zien hoe mensen zich op allerlei manieren inzetten om het werk mogelijk te maken en onze doelstellingen te realiseren. In onze dank willen we natuurlijk ook allen betrekken die met hun financiële bijdrage ons werk ondersteunden: rechtstreeks, via diaconieën, (zondags)scholen, werkgroepen, verenigingen, bedrijven of op welke wijze dan ook.

Zoals u in dit jaarverslag kunt lezen hebben we de verwachte inkomsten, zoals vastgelegd in de begroting, gehaald. Veel reden tot dankbaarheid. We beseffen dat het de Heere God zelf is die mensen mogelijkheden en middelen geeft. Daarom mag de dank aan Hem bovenal de dragende ondertoon van dit jaarverslag zijn.

Wij willen als stichting ons dienstbaar maken voor onze broeders en zusters in Oost-Europa. Wij willen veel meer dan financieel faciliteren. In onze statuten hebben we verwoord dat we een bijdrage willen leveren aan het werk van kerken (in hun plaatselijke gemeenten) en verwante christelijke organisaties in Oost Europa, teneinde deze in staat te stellen om gestalte te geven aan hun bijbelse roeping inzake gemeenteopbouw en missionaire, evangelisatorische, diaconale en onderwijskundige toerusting. De stichting doet dit werk in gedeelde verantwoordelijkheid met genoemde partners.

Oost Europa maakt een enorme ontwikkeling door. Er wordt veel opgebouwd. Daarbij wordt ook veel gevraagd van mensen. Nieuwe vragen, nieuwe antwoorden. In het bijbelboek Haggaï ontmoeten we ook een volk in ontwikkeling. En te midden van alles wat na de ballingschap opgebouwd wordt, zijn er mensen die werken aan de tempel. Zij zijn bezig met Gods werk. Maar zij verliezen de moed. En dan komt Haggai met een vraag en een woord van bemoediging (Haggaï 2 : 4 en 5): ‘Wie is onder ulieden overgebleven, die dit huis in zijn eerste heerlijkheid gezien heeft, en hoedanig ziet gij hetzelve nu? Is dit niet als niets in uw ogen? Doch nu, wees sterk gij Zerubbábel, spreekt de HEERE; en wees sterk, gij Jozua, zoon van Józadak, hogepriester, en wees sterk, al gij volk des lands, spreekt de HEERE, en werkt; want Ik ben met u, spreekt de HEERE der heirscharen.’

Denk niet gering over het werk van God! Houd het juiste zicht, de juiste visie erop en werk eraan want Hij die de opdracht geeft is met u! Het volk, de priesters, de leiders, ze worden afzonderlijk aangesproken. Zij allen hadden het nodig dat Haggaï hen op deze wijze bemoedigde. Wij willen ons door dit voorbeeld van Haggaï laten inspireren. Zo willen ook wij bemoedigen. En we ervaren dat het een wederkerig proces is. In ontmoetingen, in ondersteuning, in gebeden, in geschriften op allerlei manieren mag dit element concreet worden.

Zo willen wij invulling geven aan onze roeping. Ons werk kent vele facetten. Namens u strekken wij onze handen uit, reiken we een beker water aan, helpen we een last te dragen en…mogen wij ook bemoedigen! Hoe dit in 2007 concreet werd, willen we laten lezen in dit jaarverslag. We danken u voor uw betrokkenheid op en belangstelling voor ons werk.

Namens het bestuur,
J. Braaksma, voorzitter
C. van Groningen, secretaris