Maatschappelijk verantwoord ondernemen

Een paar jaar lang was het ‘in de mode’ om te doen aan maatschappelijk verantwoord ondernemen. Vooral toen het erg goed ging met de economie. Totdat het in het bedrijfsleven moeilijker werd. En dáár klopt iets niet, want ook met een krappe beurs valt de verantwoordelijkheid niet weg!

De laatste tijd is het een beetje stil geworden rondom het maatschappelijk verantwoord ondernemen. Terwijl een paar jaar geleden iedereen de mond er van vol had, is dat weggeëbd sinds het bedrijfsleven te kampen heeft met de economische recessie. Daardoor wordt de aandacht meer gericht op continuïteit van het bedrijf. Uiteraard is continuïteit van belang, maar omwille van de continuïteit mag het maatschappelijk verantwoord ondernemen niet uit beeld raken. Dan is het begrip aan inflatie onderhevig, of het is gewoon verkeerd ingevuld.

En zo komen we bij de kern: maatschappelijk verantwoord ondernemen is een mooie term, maar het blijft toch een beetje afstandelijk. Alsof de ondernemer met zijn medewerkers zich achter die term zouden kunnen verschuilen, en alsof het maatschappelijk verantwoord ondernemen teloor zou kunnen gaan zodra het bedrijf niet meer floreert. Maar ook in een slecht renderend bedrijf behoort men voluit maatschappelijk verantwoord te ondernemen, want als het goed is blijft de verantwoordelijkheid ook in moeilijke tijden overeind. Het draait dan ook niet om de onderneming, maar om de ondernemer die er vorm en inhoud aan geeft als maatschappelijk verantwoordelijke mens. Die maatschappelijk verantwoordelijke mens maakt keuzes vanuit een patroon van waarden en normen. Als die waarden en normen gegrond zijn in de Bijbel dan gaat die mens zoeken naar gerechtigheid in de maatschappij, dan is hij rentmeester over de schepping en dan stelt hij zich dienstbaar op ten opzichte van de medemens. Dat is de opdracht voor de maatschappelijk verantwoordelijke mens die wil ondernemen tot eer van God en tot heil van zijn naaste.

Peter Schalk,
directeur RMU